Zaterdag nam ik plaats in het panel van de 1e Alphense Talkshow in Theater Castellum. Twitter ‘digitale zegen of communicatieve ramp’ was het onderwerp waarover ik met nog vier anderen zou praten. Het publiek bestond voornamelijk uit lijsttrekkers van de lokale politieke partijen die aan het einde van de talkshow konden reageren op één of twee stellingen. Naast mij wethouder Paul Schings, fervent tegenstander van Twitter en waarschijnlijk alle andere social media.
De vraag die ik toebedeeld kreeg was of men nu zat te wachten op een Twitteraarvanhetjaar die ook nog eens Marco Borsato heet. In een eerder stukje heb ik al geschreven dat het een uit frustratie geboren conceptidee was, dus een betere vraag had ik niet kunnen krijgen. Want nu kon ik mijn frustratie over het niet of verkeerd toepassen van social media in de verkiezingscampagnes haarfijn uit de doeken doen tegenover iedereen die daar op dit moment iets mee te maken heeft. Paul Schings, met in zijn kielzog mensen als Rene Vrugt begrijpen er werkelijk helemaal niets van. Hoeft ook niet maar voordat je je ergens tegen afzet moet je wel weten waar je het over hebt. Ik las vorige week een klaagzang van diverse partijen dat er te weinig budget is om een goede campagne te voeren. Welnu dames en heren ik zeg het nog één keer: in Alphen aan den Rijn zijn ca. 25.000 inwoners actief op netwerken als Hyves, Facebook en Twitter. Het overgrote deel van deze groep behoort tot de 46% niet stemmers. Die kun je via deze media één op één bereiken en de grap van dit alles is: het is gratis! Degene die dat begrijpt hengelt ze vanaf zijn luie stoel zo binnen terwijl de rest in een wit regenjack natte folders uit staat te delen. En de 1e Alphense Talkshow gaat het alleen redden wanneer ze de lokale pers (krant, tv en radio) aan zich weten te binden zodat ze iedereen 15 minutes of (lokale) fame kunnen bieden.

Hans Doderer

Negen maart 1993. De Appel speelt ‘De Trilogie van het zomerverblijf’ van Carlo Goldoni en ik zit in de zaal. Het beste decor dat ik ooit gezien heb. De hele zaal stond onder water. Je wilt Venetië je krijgt Venetië zullen ze gedacht hebben. Vorig jaar rommelde ik op de zolder van De Appel omdat we kleding nodig hadden voor de fotoshoot van de programmagids van het Castellum theater. Tot mijn grote vreugde hingen daar de echte Venetiaanse jurken uit de Trilogie. In perfecte staat. En Bernadette ‘de schatbewaarster’ van De Appel vond het goed dat we ze een paar dagen leenden. Vandaag was ik er weer vanwege dezelfde reden: kleding voor de fotoshoot van de brochure. Geweldig atmosfeer, Bernadette ook niets veranderd en druk bezig kleding te naaien voor de nieuwe 5 uur durende voorstelling ‘Tuin van Holland’ (première 28 februari). De jurken hingen er nog steeds maar nu met een groot rood lint door de hangers met de tekst: Deze worden niet uitgeleend. De kans dat iemand de jurken uit de Trilogie ooit nog voor een fotoshoot mag gebruiken is nihil. Wat we nu meegenomen hebben is ook weer geweldig. Anders, maar ook bijzonder. 3 februari aanstaande gaan we fotograferen. Het resultaat zal eind mei op 50.000 deurmatten terug te vinden zijn. De kledingzolder van De Appel ademt nostalgie en is de grootste verkleedkist van Nederland. Geweldig om daar één keer per jaar te zijn.

Hans Doderer

Ik ben de afgelopen maanden hard aan het werk geweest om gemeenten te overtuigen van het feit dat men een hogere opkomst bij de gemeenteraadsverkiezingen kan bereiken door de inzet van social media. Ter ondersteuning van mijn pleidooi heb ik een prachtig communicatieplan geschreven. Ruim 40 gemeenten hebben het gelezen en reageerden uitermate positief op mijn strategie. Echter niemand durfde het aan om social media in te zetten. Ze laten zich allemaal regeren door angst voor het onbekende en grijpen terug naar het concept dat zij in 2006 ook toegepast hebben. Een folder, een krant en een website. Deze aanpak leidde in 2006 niet tot een verbetering van de opkomst bij de stembus. Logisch dus dat je in 2010 dezelfde strategie toe past… Over geldverspilling gesproken. Een positieve uitzondering is de gemeente Rijswijk. Deze gemeente wil graag de deur openzetten naar de nieuwe media en is daar, na een presentatie door ondergetekende aan de voltallige gemeenteraad, nu vol overgave mee aan de slag. Uit frustratie bedacht ik de Twitteraarvanhetjaar-verkiezing. 20 dagen later en 30.000 bezoekers verder word ik vanuit het hele land gevraagd om uitleg te geven over de toepassing van social media. Zelfs Melbourne was calling voor een radio-interview. Nu wel. Te laat voor een serieuze toepassing m.b.t. de gemeenteraadsverkiezingen maar beter laat dan nooit.

Hans Doderer